طراحی این پروژه بر پایه‌ی سبک نئوکلاسیک شکل گرفته است؛ فضایی که با حضور رنگ سفید به‌عنوان بستر اصلی، روشنایی، وسعت و دلبازی را به نخستین برداشت مخاطب بدل می‌کند. این انتخاب رنگ، علاوه بر ایجاد آرامش و سادگی، زمینه‌ای خنثی و در عین حال باشکوه برای درخشش جزئیات معماری فراهم کرده است.

در مرکز فضا، تی‌وی وال با سطحی کشیده و شاخص قرار دارد طول آن با ترکیب چند متریال شکسته شده و به زبانی چندلایه و پویا بدل گشته است. بخش مرکزی آن با سنگ اسلب سفید و رگه‌های طبیعی‌اش جلوه‌ای لوکس و زنده یافته و دو سوی آن با پنل‌های دکوراتیو مدرن با خطوط قوسی، فرمی معاصر و نرم به دیوار بخشیده‌اند. آینه‌های عمودی باریک و پوشش میکروسمنت سفید در امتداد این ترکیب، انسجام و عمقی ویژه پدید آورده‌اند؛ ترکیبی که تضاد و هماهنگی را هم‌زمان در خود جای داده است.

پارتیشن شیشه‌ای میان نشیمن و سایر بخش‌ها نه‌تنها مانع پیوستگی نشده، بلکه با همراهی یک گرین‌وال خطی باریک و نورپردازی‌های ظریف، مرزی دلنشین و پرنشاط ایجاد کرده است. این جزئیات، حس شفافیت و سبکی را در فضا تقویت می‌کنند و با زبان نور و طبیعت، کیفیتی معاصر به نشیمن افزوده‌اند.

دیوارهای اطراف با قاب‌بندی‌های نئوکلاسیک تعریف شده‌اند و در برخی نقاط، آینه‌های خطی باریک در دل قاب‌ها نشسته‌اند؛ انعکاس آن‌ها بازی نور و تصویر را به جریان انداخته و گستره‌ی فضایی را دوچندان کرده است. این تعامل میان نظم کلاسیک و جلوه‌های مدرن، چهره‌ای منحصربه‌فرد به نشیمن بخشیده است.

در یکی از گوشه‌ها، فضایی باغچه‌مانند طراحی شده که با گیاهان سبز جان گرفته و در کنار یک نیم‌ست راحتی، به کنجی دنج برای خلوت یا گفتگو بدل شده است. این بخش کوچک اما معنادار، تعادلی میان فضای معماری و طبیعت برقرار کرده و روحی گرم‌تر به محیط داده است.

دیوار پشت آینه‌ی کنسول نیز با ترکیب سنگ اسلب و قاب‌بندی‌های ظریف تعریف شده است؛ جزئیاتی که با شکوهی خاص، نقطه‌ای چشمگیر در طراحی خلق کرده‌اند و بر هویت لوکس و اصیل فضا تاکید می‌کنند.

این نشیمن در نهایت صرفاً محلی برای گردهم‌آیی نیست؛ بلکه صحنه‌ای‌ست که در آن نظم نئوکلاسیک با خلاقیت معاصر پیوند خورده و فضایی ماندگار برای زندگی روزمره، آرامش و زیبایی شکل گرفته است.

طراح: پریسا رجب پور
سبک: نئوکلاسیک
مساحت: 120 مترمربع